یکی از مؤثرترین روش های کاهش میزان تبخیر، استفاده از پوشش هایی معلق، جهت ایجاد سایه بر روی پهنه های آبی است. پلی اتیلن سیاه، یکی از موادی است که می تواند جهت پوشش به صورت صفحات پارچه مانند متخلخل استفاده گردد. در این تحقیق برای بررسی میزان اثرات استفاده از این نوع پوشش ها در مخازن سد ها بر مقدار تبخیر، از روشی بر پایه بررسی بیلان انرژی مخزن استفاده شده است. مخزن سد استقلال میناب برای بررسی موردی انتخاب و مدل سازی انرژی مخزن در حالات مختلف انجام شد. بررسی های صورت گرفته نشان می دهد که استفاده از پوشش پلی اتیلنی متخلخل سیاه (BPE)، می تواند به طور متوسط کاهش تبخیری برابر %77 در حالت استفاده از پوشش تک لایه و %83 در حالت پوشش دولایه داشته باشد. این میزان کاهش تبخیر با توجه به سناریو های پوشش %30، %60 و %90 مخزن سد استقلال میناب، می تواند به ترتیب تا حدود 11، 22 و 33 میلیون مترمکعب کاهش میزان تبخیر را در پی داشته باشد.

در پژوهش حاضر، یک سامانه انرژی یکپارچه خورشیدی-زمین گرمایی ارائه شده است. این سامانه انرژی از یک محفظه تبخیر یک مرحله­ای زمین گرمایی، سیکل تبرید جذبی تک اثره، سیکل پمپ حرارتی برای عملیات خشک کردن، سامانه ذخیره­ساز انرژی خورشیدی، دو توربین بخار برای تولید توان، تولید سرمایش برای مصارف خانگی و سامانه گرمایشی برای مصارف صنعتی تشکیل شده است. هدف از این سامانه تولید توان، سرمایش و گرمایش برای مصارف خانگی و صنعتی و  خشک کردن محصولات غذایی است. راندمان انرژی و اگزرژی کل این سامانه به ترتیب 92% و %57 است. اثرات عوامل مؤثر مانند دمای محیط، دبی و دمای آب مخزن زمین­گرمایی و دمای آب خروجی از ژنراتور سیکل تبرید جذبی بر راندمان انرژی و اگزرژی سامانه بررسی شده است. با افزایش دمای محیط از K 270 تاK  320 مقدار راندمان انرژی کل تغییری نمی­کند اما راندمان اگزرژی کل، توربین شماره 1 و توربین شماره 2 به ترتیب حدود 7%، 3% و 4% کاهش می­یابد.

تخریب عرصه های جنگلی برای رفع نیازهای سوختی جنگل نشینان آسیب های جبران ناپذیری به این منابع وارد ساخته است. استفاده از انرژی های نو به ویژه بهره گیری از انرژی خوشیدی راهکار موثری برای جایگزینی چوب سوخت در روستاهای جنگلی است. یکی از ابزارهای مورد استفاده برای گرم کردن آب از روش انرژی خورشیدی، آبگرمکن های خورشیدی است که استفاده از آن روز به روز در حال افزایش است. در این پژوهش اثر به کارگیری آبگرمکن های خورشیدی در کاهش وابستگی خانوارهای جنگلی شهرستان لردگان در استان چهار محال و بختیاری به چوب هیزمی بررسی شد. در مجموع 40 خانوار که به مدت سه سال از آبگرمکن خورشیدی استفاده کرده اند، در قالب سه روستای له دراز، لیرابی و سرپوت در بخش مرکزی شهرستان لردگان مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج این پژوهش قبل از نصب آبگرمکن های خورشیدی متوسط مصرف سالانه چوب هیزمی برای گرم کردن آب برابر 17/19 مترمکعب برای هر خانوار بوده است، که این مقدار بعد از نصب آبگرمکن به 72/2 متر مکعب کاهش یافته است. این کاهش 86 درصدی مصرف چوب نشان از موفقیت به-کارگیری آبگرمکن های خورشیدی برای کاهش مصرف چوب سوخت در روستاهای جنگلی شهرستان لردگان دارد.

امروزه درنتیجه افزایش جمعیت در سراسر جهان تقاضای انرژی افزایش یافته است. با توجه به محدود بودن منابع انرژی فسیلی و مشکلات ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای، توجه بیش از پیش به انرژی های تجدیدپذیر ضرورت دارد، زیرا از این طریق می توان به اهداف توسعه پایدار دست یافت. بنابراین هدف پژوهش حاضر، ارزیابی مناسب از عملکرد تکنولوژی های انرژی های تجدیدپذیر و نیز بررسی روابط بین انرژی های تجدیدپذیر، انتشار دی اکسید کربن و توسعه پایدار در ایران و مقایسه با انرژی های تجدیدناپذیر است. به منظور رتبه بندی حامل های انرژی تجدیدپذیر و شناسایی بهترین نوع آنها جهت تولید برق در ایران از یک مدل تصمیم گیری چندمعیاره استفاده شده است. در این راستا با انجام مطالعات کتابخانه ای و جمع آوری نظرات خبرگان، مجموعه ای از معیارها در قالب چهار بعد فنی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تعیین گردیده است. در ادامه با استفاده از رویکرد VIKOR به اولویت بندی انرژی های تجدیدپذیر متشکل از انرژی های بادی، برق آبی، خورشیدی، زیست توده و زمین گرمایی پرداخته شده است. یافته های پژوهش بیانگر اولویت بالای انرژی بادی بوده و انرژی های خورشیدی، برق آبی، زمین گرمایی و زیست توده در رتبه های بعدی جای می گیرند. نتایج حاکی از آن است که تأثیر ایجاد تکانه مثبت در سهم انرژی های تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر بر توسعه پایدار در ایران مثبت است.

رشد دو فناوری مهم در انرژی خورشیدی، یعنی انرژی فتوولتایی و انرژی خورشیدی گرمایشی در تمام جهان و از جمله در آمریکای شمالی در گرو حمایت دولت ها و اعطای مشوّق های مالی برای سرمایه گذاری در آن ها بوده است. در این مقاله مجموعه بزرگی از دو سری مدل رگرسیونی برای تحلیل روند رشد این دو فناوری در کشور امریکا مورد آزمایش قرار گرفته است. پس از انتخاب بهترین مدل ها با استفاده از یک روش سیستماتیک، اثر مشوق ها با توجه به فقدان داده های دقیق، به روش شبیه سازی مونت کارلو تخمین زده شده است. مشاهده داده های موجود و نتایج به دست آمده از مدل، حاکی از احتمال وجود رفتار متوهّمانه (گله ای) در رشد این دو فناوری چه در ابتدا و چه در حال حاضر است. رشد فناوری خوشیدی گرمایشی پیش از این در اثر کاهش قیمت های انرژی های جایگزین و جایگزینی فناوری فتوولتایی، کاهش داشته و اثر مشوق ها نیز بر آن پس از سال 2008 تقریباً از بین رفته است. نتایج شبیه سازی با حذف اثر مشوق ها نشان می دهد که سرعت رشد فناوری فتوولتایی نیز با حذف مشوق ها کاهش قابل توجهی خواهد داشت. این مطالعه می تواند تجربه ای مفید برای ایران در زمان حاضر باشد که مشوق های توسعه انرژی های تجدیدپذیر را با اطمینان کامل حفظ کند.

امروزه طراحی و اجرای بناهای بتنی، سنگی و خاکی یکی از راه­های مناسب برای کنترل و انحراف آب رودخانه­ها می­باشد. سازه­های توری سنگی و مهم­ترین آن­ها، سرریزهای پلکانی گابیونی به دلیل تأثیر قابل ملاحظه پله­ها بر میزان استهلاک انرژی جریان، پایداری مناسب، اقتصادی بودن، سهولت اجرا و بالا بردن سطح اکسیژن مخلوط در آب رواج بیشتری یافته و توجه روز افزونی به آن می­شود. هدف از این تحقیق بررسی میزان افت انرژی و مشخصات پرش هیدرولیکی و همچنین ارزیابی نقش تخلخل سرریز پلکانی همراه با بسته­های گابیون بر افت انرژی می­باشد. برای این منظور پنج مدل فیزیکی شامل سه مدل سرریز پلکانی گابیونی با سه تخلخل 35، 40 و45 درصد، یک مدل سرریز پلکانی نفوذ ناپذیر و یک تندآب ساخته شد. شیب تمامی مدل­ها ثابت و معادل 1:2 (افقی:عمودی) در نظر گرفته شده است. نتایج نشان می­دهد که سرریزهای پلکانی گابیونی می­توانند مشخصات پرش هیدرولیکی شامل اعماق مزدوج، طول پرش و طول غلتاب را نسبت به نوع نفوذ ناپذیر آن به مقدار قابل­قبولی کاهش دهند. مقادیر افت نسبی انرژی در سرریزهای پلکانی گابیونی بزرگتر از سرریز پلکانی نفوذ ناپذیر است. حداکثر افت انرژی مربوط به مدل پلکانی گابیونی با تخلخل 45 درصد می­باشد که مقدار آن در حدود 86 درصد است که این مقدار نسبت به سرریز پلکانی نفوذ ناپذیر هشت درصد بیشتر است.

هدف از مطالعه حاضر برآورد تأثیر غیرخطی مصرف انرژی های نفت، گاز، برق و زغال سنگ بر میزان انتشار دی اکسید کربن در ده کشور پرمصرف انرژی (ایران، کره جنوبی، ژاپن، آلمان ـ روسیه ـ آمریکا ـ هند ـ کانادا ـ برزیل و چین) جهان می باشد. آمار و اطلاعات مورد استفاده جهت برآورد مدل پانل غیر خطی خودرگرسیونی با وقفه های توزیعی (PANEL NARDL) از پایگاه اطلاعاتی بانک جهانی و سازمان جهانی انرژی برای دوره زمانی 2019-1985 استخراج شده اند.  نتایج نشان می دهد که افزایش مصرف سرانه گاز، برق، زغال سنگ و نفت منجر به افزایش انتشار دی اکسید کربن می شود، در حالی که کاهش در مصرف آنها باعث کاهش انتشار دی اکسید کربن در بلندمدت می شود. همچنین رابطه غیر خطی بین مصرف این چهار نوع انرژی و انتشار دی اکسید کربن در کشورهای پرمصرف توسط آزمون والد در بلندمدت تأیید شد. بنابراین کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و تغییر جهت به مصرف انرژی پاک و تجدیدپذیر برای ده کشور منتخب به ویژه ایران پیشنهاد می شود و سیاست گذاران اقتصادی باید با وضع قوانین لازم الاجرا صیانت از محیط زیست را در اولویت قرار دهند. در این راستا، ایجاد و توسعه زیرساخت های هوشمند برای اقتصاد و صنعت کربن زدا، از ملزومات این مهم می باشد.

تابش خورشیدی پارامتر اساسی مورد نیاز برنامه­های انرژی خورشیدی به­دلیل محدودیت­های تکنیکی و مالی در اقصی نقاط جهان اندازه­گیری نمی­شود و تعیین آن با روش­های تخمینی دقیق ضروری است. در این تحقیق، یک مدل برای تخمین تابش خورشیدی پراکنده­ی افقی روزانه با روش­های هیبریدی ماشین­بردار رگرسیونی، الگوریتم­های گرگ و هارمونی توسعه یافت. در بررسی اعتبار مدل، داده­های تابش خورشیدی اندازه­گیری­شده روزانه شهرهای مختلف با اقلیمهای متفاوت در قسمت آفتابی ایران(بندرعباس، کرمان، سنندج، سمنان و زاهدان) استفاده شد. پارامترهای ورودی مدل­ها، دمای متوسط، رطوبت نسبی، ساعت آفتابی، تبخیر و سرعت باد می­باشند. مقایسه تابش خورشیدی مدل هیبریدی با مقادیر اندازه­گیری­شده نشان­دهنده نتایج مطلوب بر اساس تحلیل آماری بوده و مدل ماشین بردار رگرسیونی - هارمونی روشی کارآمد و دقیق­ در مقایسه با سایر مدل­ها به­­ویژه مدل­های تجربی می­باشد. متوسط خطای بایاس مطلق بدست آمده، خطای مجذور متوسط ریشه و ضریب همبستگی برای ایستگاه زاهدان به ترتیب برابر با 77/14 مگاژول بر مترمربع، 85/ 26 مگاژول بر مترمربع و 68/0 برای معادله تجربی و مقادیر بدست آمده ماشین بردار رگرسیونی - هارمونی به ترتیب برابر با 85/13 مگاژول بر مترمربع ، 58/9 مگاژول بر مترمربع و 71/0 می­باشد.